Czasem trzeba po prostu być obok

— Mam 43 lata. Pracuję jako freelancer, jestem programistą — mówi Evaldas, wolontariusz hospicjum. — To oznacza, że nie jestem na stałe przywiązany ani do jednego miejsca, ani do sztywnego rytmu pracy. W pewnym sensie sam decyduję o tym, jak wygląda mój dzień. Taki tryb pracy daje mu sporą elastyczność. Dzięki temu w tygodniu znajduje [] Artykuł Czasem trzeba po prostu być obok pochodzi z serwisu Kurier Wileński.